in the PONS Dictionary
cōnexus <us> m
- conexus extraneus
-
- conexus telephonicus
-
cōnexus1 <ūs> m (conecto)
- conexus
-
cōnexus2 <a, um>
P. Adj. zu conecto nachkl.
- conexus
-
cō-nectō <nectere, nexuī, nexum>
1.
-
- zusammenknüpfen, -fügen, verknüpfen, verflechten [ crines; nodum knüpfen; lamminas inter se; naves trabibus ]
4. (in der Rede)
5. nachkl.
-
- verwandtschaftlich verbinden (mit jmdm.: Dat)
6. Tac.
7. PHILOS
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | cōnexus | cōnexūs |
| Genitive | cōnexūs | cōnexuum |
| Dative | cōnexuī | cōnexibus |
| Accusative | cōnexum | cōnexūs |
| Ablative | cōnexū | cōnexibus |