How would you like to use PONS.com?

Already a PONS subscriber?

PONS with ads

Go to PONS.com as usual with ad tracking and advertisements.

You can find details of tracking in Information about data protection and under Privacy settings.

PONS Pur

without advertising by third parties

without ad tracking

Subscribe now

If you already have a user account for PONS.com, then you can subscribe to PONS Pur here.

in the PONS Dictionary

coniux

→ coniunx

See also

coniūnx <iugis> f u. m (coniungo)

1.

2. poet

3. Prop.

4. (v. Tieren)

coniunx poet; nachkl.

con-iugō <iugāre>

1.

verbinden, knüpfen [ amicitiam ]

coniūnx <iugis> f u. m (coniungo)

1.

2. poet

3. Prop.

4. (v. Tieren)

coniunx poet; nachkl.

con-iūrō <iūrāre>

1.

sich verschwören (adversus; contra; de; in m. Akk; ad; Infin; ut) [ adversus cives suos; contra rem publicam; de consule interficiendo; in mortem patris; ad patriam delendam; patriam incendere; urbem ut incenderent ]

2.

3. MILIT

4.

congius <ī> m (griech. Fw.)

Declension of coniux
Case Singular Plural
Nominative coniux coniugēs
Genitive coniugis coniugum
Dative coniugī coniugibus
Accusative coniugem coniugēs
Ablative coniuge coniugibus
Declension of coniūnx
Case Singular Plural
Nominative coniūnx coniugēs
Genitive coniugis coniugum
Dative coniugī coniugibus
Accusative coniugem coniugēs
Ablative coniuge coniugibus
Declension of congius
Case Singular Plural
Nominative congius congiī
Genitive congiī congiōrum
Dative congiō congiīs
Accusative congium congiōs
Ablative congiō congiīs
Indikativ Präsens
coniugō
coniugās
coniugat
coniugāmus
coniugātis
coniugant
Konjunktiv Präsens
coniugem
coniugēs
coniuget
coniugēmus
coniugētis
coniugent
Indikativ Imperfekt
coniugābam
coniugābās
coniugābat
coniugābāmus
coniugābātis
coniugābant
Konjunktiv Imperfekt
coniugārem
coniugārēs
coniugāret
coniugārēmus
coniugārētis
coniugārent