How would you like to use PONS.com?

Already a PONS subscriber?

PONS with ads

Go to PONS.com as usual with ad tracking and advertisements.

You can find details of tracking in Information about data protection and under Privacy settings.

PONS Pur

without advertising by third parties

without ad tracking

Subscribe now

If you already have a user account for PONS.com, then you can subscribe to PONS Pur here.

in the PONS Dictionary

conquestus1 <ūs> m (conqueror)

conquestus

conquestus2

P. P. Akt. v. conqueror

con-queror <querī, questus sum> (m. Akk; de; A.C.I.; cur, quod; vor, bei jmdm.: cum; apud)

laut klagen, beklagen, sich beklagen, sich beschweren [ fortunam adversam; patris in se saevitiam intolerabilem; iniqua iudicia; de fratris iniuria; apud patres vim atque iniuriam dictatoris ]
Declension of conquestus
Case Singular Plural
Nominative conquestus conquestūs
Genitive conquestūs conquestuum
Dative conquestuī conquestibus
Accusative conquestum conquestūs
Ablative conquestū conquestibus
No example sentences available

No example sentences available

Try using a different entry.