in the PONS Dictionary
cortex <ticis> m u. (poet) f
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | cortex | corticēs |
| Genitive | corticis | corticum |
| Dative | corticī | corticibus |
| Accusative | corticem | corticēs |
| Ablative | cortice | corticibus |
Examples from the PONS Dictionary (editorially verified)
- cortex inductus