in the PONS Dictionary
dēbitiō <ōnis> f (debeo)
- debitio
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | dēbitiō | dēbitiōnēs |
| Genitive | dēbitiōnis | dēbitiōnum |
| Dative | dēbitiōnī | dēbitiōnibus |
| Accusative | dēbitiōnem | dēbitiōnēs |
| Ablative | dēbitiōne | dēbitiōnibus |
No example sentences available
Try using a different entry.