in the PONS Dictionary
dēterminātiō <ōnis> f (determino)
1.
- determinatio
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | dēterminātiō | dēterminātiōnēs |
| Genitive | dēterminātiōnis | dēterminātiōnum |
| Dative | dēterminātiōnī | dēterminātiōnibus |
| Accusative | dēterminātiōnem | dēterminātiōnēs |
| Ablative | dēterminātiōne | dēterminātiōnibus |