in the PONS Dictionary
diribitiō <ōnis> f (diribeo)
- diribitio
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | diribitiō | diribitiōnēs |
| Genitive | diribitiōnis | diribitiōnum |
| Dative | diribitiōnī | diribitiōnibus |
| Accusative | diribitiōnem | diribitiōnēs |
| Ablative | diribitiōne | diribitiōnibus |