in the PONS Dictionary
disputātiō <ōnis> f (disputo)
- disputatio
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | disputātiō | disputātiōnēs |
| Genitive | disputātiōnis | disputātiōnum |
| Dative | disputātiōnī | disputātiōnibus |
| Accusative | disputātiōnem | disputātiōnēs |
| Ablative | disputātiōne | disputātiōnibus |