in the PONS Dictionary
ēducātor <ōris> m (educo¹)
- educator
-
- educator nachkl.
- Hauslehrer (eines Prinzen)
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | ēducātor | ēducātorēs |
| Genitive | ēducātōris | ēducātorum |
| Dative | ēducātorī | ēducātoribus |
| Accusative | ēducātorem | ēducātorēs |
| Ablative | ēducātore | ēducātoribus |