in the PONS Dictionary
effectus1 <ūs> m (efficio)
effectus2 <a, um>
P. Adj. zu efficio nachkl.
- effectus
-
See also
ef-ficiō <ficere, fēcī, fectum> (facio)
1.
3.
6.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | effectus | effectūs |
| Genitive | effectūs | effectuum |
| Dative | effectuī | effectibus |
| Accusative | effectum | effectūs |
| Ablative | effectū | effectibus |