in the PONS Dictionary
ēmūnctiō <ōnis> f (emungo) nachkl.
- emunctio
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | ēmūnctiō | ēmūnctiōnēs |
| Genitive | ēmūnctiōnis | ēmūnctiōnum |
| Dative | ēmūnctiōnī | ēmūnctiōnibus |
| Accusative | ēmūnctiōnem | ēmūnctiōnēs |
| Ablative | ēmūnctiōne | ēmūnctiōnibus |