in the PONS Dictionary
exceptiuncula <ae> f
Demin. v. exceptio Sen.
- exceptiuncula
-
See also
exceptiō <ōnis> f (excipio)
1.
2. JUR
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | exceptiuncula | exceptiunculae |
| Genitive | exceptiunculae | exceptiunculārum |
| Dative | exceptiunculae | exceptiunculīs |
| Accusative | exceptiunculam | exceptiunculās |
| Ablative | exceptiunculā | exceptiunculīs |