in the PONS Dictionary
exercitor <ōris> m (exerceo) Plaut.
- exercitor
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | exercitor | exercitorēs |
| Genitive | exercitōris | exercitorum |
| Dative | exercitorī | exercitoribus |
| Accusative | exercitorem | exercitorēs |
| Ablative | exercitore | exercitoribus |