in the PONS Dictionary
exta <ōrum> nt
1. (v. den Opfertieren)
- exta
- die edleren Eingeweide (Herz, Lunge, Leber), aus denen geweissagt wurde [ victimae; tauri; laeta, tristia Glück, Unglück verkündend ]
2. Plaut. meton.
- exta
-
| Case | Plural |
|---|---|
| Nominative | exta |
| Genitive | extōrum |
| Dative | extīs |
| Accusative | exta |
| Ablative | extīs |