in the PONS Dictionary
im-bītō <bītere, – –> Plaut.
- imbito
-
| imbītō |
|---|
| imbītis |
| imbītit |
| imbītimus |
| imbītitis |
| imbītunt |
| imbītam |
|---|
| imbītās |
| imbītat |
| imbītāmus |
| imbītātis |
| imbītant |
| imbītebam |
|---|
| imbītebās |
| imbītebat |
| imbītebāmus |
| imbītebātis |
| imbītebant |
| imbīterem |
|---|
| imbīterēs |
| imbīteret |
| imbīterēmus |
| imbīterētis |
| imbīterent |
No example sentences available
Try using a different entry.