in the PONS Dictionary
immoderātiō <ōnis> f (immoderatus)
- immoderatio
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | immoderātiō | immoderātiōnēs |
| Genitive | immoderātiōnis | immoderātiōnum |
| Dative | immoderātiōnī | immoderātiōnibus |
| Accusative | immoderātiōnem | immoderātiōnēs |
| Ablative | immoderātiōne | immoderātiōnibus |
No example sentences available
Try using a different entry.