in the PONS Dictionary
improbitās <ātis> f (improbus)
- improbitas
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | improbitās | improbitātēs |
| Genitive | improbitātis | improbitātum |
| Dative | improbitātī | improbitātibus |
| Accusative | improbitātem | improbitātēs |
| Ablative | improbitāte | improbitātibus |
No example sentences available
Try using a different entry.