in the PONS Dictionary
īn-ficiō <ficere, fēcī, fectum> (facio)
2.
3. poet; nachkl.
| īnficiō |
|---|
| īnficis |
| īnficit |
| īnficimus |
| īnficitis |
| īnficiunt |
| īnficiam |
|---|
| īnficiās |
| īnficiat |
| īnficiāmus |
| īnficiātis |
| īnficiant |
| īnficiēbam |
|---|
| īnficiēbās |
| īnficiēbat |
| īnficiēbāmus |
| īnficiēbātis |
| īnficiēbant |
| īnficerem |
|---|
| īnficerēs |
| īnficeret |
| īnficerēmus |
| īnficerētis |
| īnficerent |
No example sentences available
Try using a different entry.