in the PONS Dictionary
inter-dīcō <dīcere, dīxī, dictum>
1.
- interdico
- untersagen, verbieten [ (alci re) Romanis omni Galliā den Aufenthalt in G.; alci domo jmdm. das Haus verbieten; meretriciis amoribus iuventuti; alci aquā et igni jmd. ächten, verbannen; alci sacrificiis jmd. vom Gottesdienst ausschließen; (alci alqd) hoc liberis; histrionibus scaenam; (alci alqo) jmdm. den Verkehr m. jmdm. untersagen socero (Dat) genero (Abl) ]
2.
- interdico
- verordnen, befehlen, einschärfen (ut)
| interdīcō |
|---|
| interdīcis |
| interdīcit |
| interdīcimus |
| interdīcitis |
| interdīcunt |
| interdīcam |
|---|
| interdīcās |
| interdīcat |
| interdīcāmus |
| interdīcātis |
| interdīcant |
| interdīcebam |
|---|
| interdīcebās |
| interdīcebat |
| interdīcebāmus |
| interdīcebātis |
| interdīcebant |
| interdīcerem |
|---|
| interdīcerēs |
| interdīceret |
| interdīcerēmus |
| interdīcerētis |
| interdīcerent |
No example sentences available
Try using a different entry.