in the PONS Dictionary
interventus <ūs> m (intervenio)
1.
- interventus
-
2. nachkl.
- interventus
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | interventus | interventūs |
| Genitive | interventūs | interventuum |
| Dative | interventuī | interventibus |
| Accusative | interventum | interventūs |
| Ablative | interventū | interventibus |
No example sentences available
Try using a different entry.