in the PONS Dictionary
mandātum <ī> nt (mando¹)
1.
2.
4. poet
- mandatum
-
mandātum <i> nt
- mandatum diuturnum
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | mandātum | mandāta |
| Genitive | mandātī | mandātōrum |
| Dative | mandātō | mandātīs |
| Accusative | mandātum | mandāta |
| Ablative | mandātō | mandātīs |