in the PONS Dictionary
mītulus <ī> m (griech. Fw.) poet; nachkl.
- mitulus
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | mītulus | mītulī |
| Genitive | mītulī | mītulōrum |
| Dative | mītulō | mītulīs |
| Accusative | mītulum | mītulōs |
| Ablative | mītulō | mītulīs |
No example sentences available
Try using a different entry.