in the PONS Dictionary
moderātrīx <īcis> f (moderator)
2. (m. Gen)
- temperantia est moderatrix omnium commotionum Cic.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | moderātrīx | moderātrīcēs |
| Genitive | moderātrīcis | moderātrīcum |
| Dative | moderātrīcī | moderātrīcibus |
| Accusative | moderātrīcem | moderātrīcēs |
| Ablative | moderātrīce | moderātrīcibus |