in the PONS Dictionary
obstrūctus
P. P. P. v. obstruo
ob-struō <struere, strūxī, strūctum>
1.
2.
-
- verbauen, verrammeln, versperren, verschließen, unzugänglich machen [ valvas aedis; portas castrorum; curiam; portum; flumina magnis operibus; iter Poenis corporibus suis; übtr aures alcis gegen Bitten taub machen ]
- obstructae mentes übtr
-
No example sentences available
Try using a different entry.