in the PONS Dictionary
pēdīcātor
→ paedicator
paedīcātor <ōris> m (paedico¹)
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | pēdīcātor | pēdīcātōrēs |
| Genitive | pēdīcātōris | pēdīcātōrum |
| Dative | pēdīcātōrī | pēdīcātōribus |
| Accusative | pēdīcātōrem | pēdīcātōrēs |
| Ablative | pēdīcātōre | pēdīcātōribus |
No example sentences available
Try using a different entry.