in the PONS Dictionary
proeliātor <tōris> m (proelior) Tac.
- proeliator
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | proeliātor | proeliātorēs |
| Genitive | proeliātōris | proeliātorum |
| Dative | proeliātorī | proeliātoribus |
| Accusative | proeliātorem | proeliātorēs |
| Ablative | proeliātore | proeliātoribus |