in the PONS Dictionary
pūnctiō <ōnis> f (pungo) Plin.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | pūnctiō | pūnctiōnēs |
| Genitive | pūnctiōnis | pūnctiōnum |
| Dative | pūnctiōnī | pūnctiōnibus |
| Accusative | pūnctiōnem | pūnctiōnēs |
| Ablative | pūnctiōne | pūnctiōnibus |
No example sentences available
Try using a different entry.