in the PONS Dictionary
re-mandō <mandere, – –> nachkl.
- remando
-
| remandō |
|---|
| remandis |
| remandit |
| remandimus |
| remanditis |
| remandunt |
| remandam |
|---|
| remandās |
| remandat |
| remandāmus |
| remandātis |
| remandant |
| remandebam |
|---|
| remandebās |
| remandebat |
| remandebāmus |
| remandebātis |
| remandebant |
| remanderem |
|---|
| remanderēs |
| remanderet |
| remanderēmus |
| remanderētis |
| remanderent |
No example sentences available
Try using a different entry.