in the PONS Dictionary
I. scandō <scandere, scandī, scānsum> VERB intr poet; nachkl.
| scandō |
|---|
| scandis |
| scandit |
| scandimus |
| scanditis |
| scandunt |
| scandam |
|---|
| scandās |
| scandat |
| scandāmus |
| scandātis |
| scandant |
| scandebam |
|---|
| scandebās |
| scandebat |
| scandebāmus |
| scandebātis |
| scandebant |
| scanderem |
|---|
| scanderēs |
| scanderet |
| scanderēmus |
| scanderētis |
| scanderent |
No example sentences available
Try using a different entry.