in the PONS Dictionary
simultās <ātis> f (Gen Pl -atum u. -atium) (similis)
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | simultās | simultātēs |
| Genitive | simultātis | simultātum |
| Dative | simultātī | simultātibus |
| Accusative | simultātem | simultātēs |
| Ablative | simultāte | simultātibus |