in the PONS Dictionary
stabilītor <ōris> m (stabilio) Sen.
- stabilitor
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | stabilītor | stabilītorēs |
| Genitive | stabilītōris | stabilītorum |
| Dative | stabilītorī | stabilītoribus |
| Accusative | stabilītorem | stabilītorēs |
| Ablative | stabilītore | stabilītoribus |