in the PONS Dictionary
strigilis, striglis <is> f (Sg Akk -em, Abl -ī; Gen Pl -ium) (stringo)
-
- Schabeisen, Striegel (um das Salböl v. der Haut abzuschaben)
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | strig(i)lis | strig(i)lēs |
| Genitive | strig(i)lis | strig(i)lum |
| Dative | strig(i)lī | strig(i)libus |
| Accusative | strig(i)lem | strig(i)lēs |
| Ablative | strig(i)le | strig(i)libus |
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | strigilis | strigilēs |
| Genitive | strigilis | strigilum |
| Dative | strigilī | strigilibus |
| Accusative | strigilem | strigilēs |
| Ablative | strigile | strigilibus |
No example sentences available
Try using a different entry.