in the PONS Dictionary
sūmō <sūmere, sūmpsī, sūmptum> (sub u. emo)
1.
5. poet
- sumo
-
6. (Kinder)
- sumo
-
8.
- sumo
-
9. übtr
- sumo
- (an)nehmen [ (sibi) tempus sich Zeit nehmen; speciem hominis; vultūs acerbos; antiquos mores; animum Mut fassen; interficiendi domini animum sich entschließen zu; verba entlehnen; supplicium de o. ex alqo die Todesstrafe an jmdm. vollziehen; poenam Rache nehmen; gaudia genießen; laudem ernten ]
10.
11.
12.
- sumo
-
13. (auch m. Infin)
- sumo
-
14. RHET
| sūmō |
|---|
| sūmis |
| sūmit |
| sūmimus |
| sūmitis |
| sūmunt |
| sūmam |
|---|
| sūmās |
| sūmat |
| sūmāmus |
| sūmātis |
| sūmant |
| sūmebam |
|---|
| sūmebās |
| sūmebat |
| sūmebāmus |
| sūmebātis |
| sūmebant |
| sūmerem |
|---|
| sūmerēs |
| sūmeret |
| sūmerēmus |
| sūmerētis |
| sūmerent |
No example sentences available
Try using a different entry.