in the PONS Dictionary
vīcus <ī> m
- vicus emptionalis
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | vīcus | vīcī |
| Genitive | vīcī | vīcōrum |
| Dative | vīcō | vīcīs |
| Accusative | vīcum | vīcōs |
| Ablative | vīcō | vīcīs |
| Case | Singular |
|---|---|
| Nominative | Cyprius vīcus |
| Genitive | Cyprius vīcī |
| Dative | Cyprius vīcō |
| Accusative | Cyprius vīcum |
| Ablative | Cyprius vīcō |
Examples from the PONS Dictionary (editorially verified)
- oft statt des Rel Pron m. Präp vicus inveniebatur, ubi