in the PONS Dictionary
concomitar [koŋkomiˈtar] VB trans
- concomitar
-
| yo | concomito | |
|---|---|---|
| tú | concomitas | |
| él/ella/usted | concomita | |
| nosotros/nosotras | concomitamos | |
| vosotros/vosotras | concomitáis | |
| ellos/ellas/ustedes | concomitan |
| yo | concomitaba | |
|---|---|---|
| tú | concomitabas | |
| él/ella/usted | concomitaba | |
| nosotros/nosotras | concomitábamos | |
| vosotros/vosotras | concomitabais | |
| ellos/ellas/ustedes | concomitaban |
| yo | concomité | |
|---|---|---|
| tú | concomitaste | |
| él/ella/usted | concomitó | |
| nosotros/nosotras | concomitamos | |
| vosotros/vosotras | concomitasteis | |
| ellos/ellas/ustedes | concomitaron |
| yo | concomitaré | |
|---|---|---|
| tú | concomitarás | |
| él/ella/usted | concomitará | |
| nosotros/nosotras | concomitaremos | |
| vosotros/vosotras | concomitaréis | |
| ellos/ellas/ustedes | concomitarán |
No example sentences available
Try using a different entry.