in the PONS Dictionary
sofoco [soˈfoko] N m
1. sofoco:
3. sofoco (en la menopausia):
- sofoco
-
I. sofocar <c → qu> [sofoˈkar] VB trans
2. sofocar:
3. sofocar (avergonzar):
II. sofocar <c → qu> [sofoˈkar] VB refl sofocarse
| yo | sofoco | |
|---|---|---|
| tú | sofocas | |
| él/ella/usted | sofoca | |
| nosotros/nosotras | sofocamos | |
| vosotros/vosotras | sofocáis | |
| ellos/ellas/ustedes | sofocan |
| yo | sofocaba | |
|---|---|---|
| tú | sofocabas | |
| él/ella/usted | sofocaba | |
| nosotros/nosotras | sofocábamos | |
| vosotros/vosotras | sofocabais | |
| ellos/ellas/ustedes | sofocaban |
| yo | sofoqué | |
|---|---|---|
| tú | sofocaste | |
| él/ella/usted | sofocó | |
| nosotros/nosotras | sofocamos | |
| vosotros/vosotras | sofocasteis | |
| ellos/ellas/ustedes | sofocaron |
| yo | sofocaré | |
|---|---|---|
| tú | sofocarás | |
| él/ella/usted | sofocará | |
| nosotros/nosotras | sofocaremos | |
| vosotros/vosotras | sofocaréis | |
| ellos/ellas/ustedes | sofocarán |