in the PONS Dictionary
afincarse <c → qu> [afiŋˈkarse] VB refl
- afincarse
-
| yo | afinco | |
|---|---|---|
| tú | afincas | |
| él/ella/usted | afinca | |
| nosotros/nosotras | afincamos | |
| vosotros/vosotras | afincáis | |
| ellos/ellas/ustedes | afincan |
| yo | afincaba | |
|---|---|---|
| tú | afincabas | |
| él/ella/usted | afincaba | |
| nosotros/nosotras | afincábamos | |
| vosotros/vosotras | afincabais | |
| ellos/ellas/ustedes | afincaban |
| yo | afinqué | |
|---|---|---|
| tú | afincaste | |
| él/ella/usted | afincó | |
| nosotros/nosotras | afincamos | |
| vosotros/vosotras | afincasteis | |
| ellos/ellas/ustedes | afincaron |
| yo | afincaré | |
|---|---|---|
| tú | afincarás | |
| él/ella/usted | afincará | |
| nosotros/nosotras | afincaremos | |
| vosotros/vosotras | afincaréis | |
| ellos/ellas/ustedes | afincarán |
No example sentences available
Try using a different entry.