in the PONS Dictionary
I. en·emy ['enəmi] N
- enemy
-
II. en·emy ['enəmi] ADJ
- enemy
-
- enemy action
-
pub·lic 'en·emy N
- public enemy
-
arch-'en·emy N
- arch-enemy
-
- overwhelm enemy
-
- overwhelm enemy
-
- implacable enemy, opponent
-
- implacable enemy, opponent
-
- reconnoitre enemy territory
-
- overthrow enemy
-