in the PONS Dictionary
I. appuyer [apɥije] VB intr
II. appuyer [apɥije] VB trans
III. appuyer [apɥije] VB refl
1. appuyer (prendre appui):
appuyer
appuyer → faire l’ascenseur
| j' | appuie | |
|---|---|---|
| tu | appuies | |
| il/elle/on | appuie | |
| nous | appuyons | |
| vous | appuyez | |
| ils/elles | appuient |
| j' | appuyais | |
|---|---|---|
| tu | appuyais | |
| il/elle/on | appuyait | |
| nous | appuyions | |
| vous | appuyiez | |
| ils/elles | appuyaient |
| j' | appuyai | |
|---|---|---|
| tu | appuyas | |
| il/elle/on | appuya | |
| nous | appuyâmes | |
| vous | appuyâtes | |
| ils/elles | appuyèrent |
| j' | appuierai | |
|---|---|---|
| tu | appuieras | |
| il/elle/on | appuiera | |
| nous | appuierons | |
| vous | appuierez | |
| ils/elles | appuieront |