in the PONS Dictionary
I. imbriquer [ɛ͂bʀike] VB trans
- imbriquer (pièces)
-
- imbriquer (tuiles)
-
II. imbriquer [ɛ͂bʀike] VB refl s'imbriquer
1. imbriquer (se chevaucher) plaques, tuiles:
2. imbriquer (s'enchevêtrer):
| j' | imbrique | |
|---|---|---|
| tu | imbriques | |
| il/elle/on | imbrique | |
| nous | imbriquons | |
| vous | imbriquez | |
| ils/elles | imbriquent |
| j' | imbriquais | |
|---|---|---|
| tu | imbriquais | |
| il/elle/on | imbriquait | |
| nous | imbriquions | |
| vous | imbriquiez | |
| ils/elles | imbriquaient |
| j' | imbriquai | |
|---|---|---|
| tu | imbriquas | |
| il/elle/on | imbriqua | |
| nous | imbriquâmes | |
| vous | imbriquâtes | |
| ils/elles | imbriquèrent |
| j' | imbriquerai | |
|---|---|---|
| tu | imbriqueras | |
| il/elle/on | imbriquera | |
| nous | imbriquerons | |
| vous | imbriquerez | |
| ils/elles | imbriqueront |
No example sentences available
Try using a different entry.
Browse the dictionary
- imam
- imbattable
- imbécile
- imbécilité
- imbécillité
- imbriquer
- imbroglio
- imbu
- imbuvable
- IMC
- IME