in the PONS Dictionary
surpris(e) [syʀpʀi, iz] VB
surpris part passé de surprendre:
I. surprendre [syʀpʀɑ̃dʀ] VB trans
1. surprendre (étonner):
3. surprendre (déceler):
- surprendre conversation
-
- surprendre sourire
-
I. surprendre [syʀpʀɑ̃dʀ] VB trans
1. surprendre (étonner):
3. surprendre (déceler):
- surprendre conversation
-
- surprendre sourire
-
| je | surprends | |
|---|---|---|
| tu | surprends | |
| il/elle/on | surprend | |
| nous | surprenons | |
| vous | surprenez | |
| ils/elles | surprennent |
| je | surprenais | |
|---|---|---|
| tu | surprenais | |
| il/elle/on | surprenait | |
| nous | surprenions | |
| vous | surpreniez | |
| ils/elles | surprenaient |
| je | surpris | |
|---|---|---|
| tu | surpris | |
| il/elle/on | surprit | |
| nous | surprîmes | |
| vous | surprîtes | |
| ils/elles | surprirent |
| je | surprendrai | |
|---|---|---|
| tu | surprendras | |
| il/elle/on | surprendra | |
| nous | surprendrons | |
| vous | surprendrez | |
| ils/elles | surprendront |