in the PONS Dictionary
Tor (Törin) <-en, -en> N m (f)
Tor old form:
- Tor (Törin)
-
Tor nt
1. Tor (Ziel):
2. Tor (Treffer):
Brandenburger Tor [ˌbrandənbʊrgɐ ˈtoːɐ] N nt ARCHIT
- Brandenburger Tor
-
Törin
Törin → Tor
See also
Tor (Törin) <-en, -en> N m (f)
Tor old form:
- Tor (Törin)
-