in the PONS Dictionary
Frụst <‑[e]s, no pl > [frʊst] N m inf
- Frust
-
- seinen Frust abreagieren
-
frụsten VB trans inf
frusten → frustrieren
frustri̱e̱ren* [frʊsˈtriːrən] VB trans a. PSYCH
-
- frustrować [perf s‑]
| ich | fruste | |
|---|---|---|
| du | frustest | |
| er/sie/es | frustet | |
| wir | frusten | |
| ihr | frustet | |
| sie | frusten |
| ich | frustete | |
|---|---|---|
| du | frustetest | |
| er/sie/es | frustete | |
| wir | frusteten | |
| ihr | frustetet | |
| sie | frusteten |
| ich | habe | gefrustet | |
|---|---|---|---|
| du | hast | gefrustet | |
| er/sie/es | hat | gefrustet | |
| wir | haben | gefrustet | |
| ihr | habt | gefrustet | |
| sie | haben | gefrustet |
| ich | hatte | gefrustet | |
|---|---|---|---|
| du | hattest | gefrustet | |
| er/sie/es | hatte | gefrustet | |
| wir | hatten | gefrustet | |
| ihr | hattet | gefrustet | |
| sie | hatten | gefrustet |
Examples from the PONS Dictionary (editorially verified)
- seinen Frust abreagieren