in the PONS Dictionary
Pfẹffer <‑s, ‑> [ˈpfɛfɐ] N m
| ich | pfeffere | |
|---|---|---|
| du | pfefferst | |
| er/sie/es | pfeffert | |
| wir | pfeffern | |
| ihr | pfeffert | |
| sie | pfeffern |
| ich | pfefferte | |
|---|---|---|
| du | pfeffertest | |
| er/sie/es | pfefferte | |
| wir | pfefferten | |
| ihr | pfeffertet | |
| sie | pfefferten |
| ich | habe | gepfeffert | |
|---|---|---|---|
| du | hast | gepfeffert | |
| er/sie/es | hat | gepfeffert | |
| wir | haben | gepfeffert | |
| ihr | habt | gepfeffert | |
| sie | haben | gepfeffert |
| ich | hatte | gepfeffert | |
|---|---|---|---|
| du | hattest | gepfeffert | |
| er/sie/es | hatte | gepfeffert | |
| wir | hatten | gepfeffert | |
| ihr | hattet | gepfeffert | |
| sie | hatten | gepfeffert |
No example sentences available
Try using a different entry.