in the PONS Dictionary
schọcken [ˈʃɔkən] VB trans
1. schocken inf (erschrecken):
- schocken
- szokować [perf z‑ lub za‑]
2. schocken MED:
- schocken
-
| ich | schocke | |
|---|---|---|
| du | schockst | |
| er/sie/es | schockt | |
| wir | schocken | |
| ihr | schockt | |
| sie | schocken |
| ich | schockte | |
|---|---|---|
| du | schocktest | |
| er/sie/es | schockte | |
| wir | schockten | |
| ihr | schocktet | |
| sie | schockten |
| ich | habe | geschockt | |
|---|---|---|---|
| du | hast | geschockt | |
| er/sie/es | hat | geschockt | |
| wir | haben | geschockt | |
| ihr | habt | geschockt | |
| sie | haben | geschockt |
| ich | hatte | geschockt | |
|---|---|---|---|
| du | hattest | geschockt | |
| er/sie/es | hatte | geschockt | |
| wir | hatten | geschockt | |
| ihr | hattet | geschockt | |
| sie | hatten | geschockt |
No example sentences available
Try using a different entry.