in the PONS Dictionary
I. we̱hen [ˈveːən] VB intr
1. wehen +haben:
2. wehen +haben (sich bewegen):
| ich | wehe | |
|---|---|---|
| du | wehst | |
| er/sie/es | weht | |
| wir | wehen | |
| ihr | weht | |
| sie | wehen |
| ich | wehte | |
|---|---|---|
| du | wehtest | |
| er/sie/es | wehte | |
| wir | wehten | |
| ihr | wehtet | |
| sie | wehten |
| ich | habe | geweht | |
|---|---|---|---|
| du | hast | geweht | |
| er/sie/es | hat | geweht | |
| wir | haben | geweht | |
| ihr | habt | geweht | |
| sie | haben | geweht |
| ich | hatte | geweht | |
|---|---|---|---|
| du | hattest | geweht | |
| er/sie/es | hatte | geweht | |
| wir | hatten | geweht | |
| ihr | hattet | geweht | |
| sie | hatten | geweht |