in the PONS Dictionary
hing [hɪŋ]
hing imp von hängen:
I. hängen VB trans
II. hängen <hängt, hing, gehangen> VB intr
1. hängen (befestigt sein):
hangen VB intr CH
hangen → hängen:
I. hängen VB trans
II. hängen <hängt, hing, gehangen> VB intr
1. hängen (befestigt sein):
I. hängen VB trans
II. hängen <hängt, hing, gehangen> VB intr
1. hängen (befestigt sein):
| ich | hange | |
|---|---|---|
| du | hangst | |
| er/sie/es | hangt | |
| wir | hangen | |
| ihr | hangt | |
| sie | hangen |
| ich | hangte | |
|---|---|---|
| du | hangtest | |
| er/sie/es | hangte | |
| wir | hangten | |
| ihr | hangtet | |
| sie | hangten |
| ich | habe | gehangt | |
|---|---|---|---|
| du | hast | gehangt | |
| er/sie/es | hat | gehangt | |
| wir | haben | gehangt | |
| ihr | habt | gehangt | |
| sie | haben | gehangt |
| ich | hatte | gehangt | |
|---|---|---|---|
| du | hattest | gehangt | |
| er/sie/es | hatte | gehangt | |
| wir | hatten | gehangt | |
| ihr | hattet | gehangt | |
| sie | hatten | gehangt |