in the PONS Dictionary
I. ducken [ˈdʊkən] VB refl (vor etw)
- ducken
-
- ducken
- -гну́ться perf
| ich | ducke | mich |
|---|---|---|
| du | duckst | dich |
| er/sie/es | duckt | sich |
| wir | ducken | uns |
| ihr | duckt | euch |
| sie | ducken | sich |
| ich | duckte | mich |
|---|---|---|
| du | ducktest | dich |
| er/sie/es | duckte | sich |
| wir | duckten | uns |
| ihr | ducktet | euch |
| sie | duckten | sich |
| ich | habe | mich | geduckt |
|---|---|---|---|
| du | hast | dich | geduckt |
| er/sie/es | hat | sich | geduckt |
| wir | haben | uns | geduckt |
| ihr | habt | euch | geduckt |
| sie | haben | sich | geduckt |
| ich | hatte | mich | geduckt |
|---|---|---|---|
| du | hattest | dich | geduckt |
| er/sie/es | hatte | sich | geduckt |
| wir | hatten | uns | geduckt |
| ihr | hattet | euch | geduckt |
| sie | hatten | sich | geduckt |
PONS OpenDict
Would you like to add a word, a phrase or a translation?
We'd love you to send us a new entry for PONS OpenDict. The submitted suggestions are reviewed by the PONS editorial team and incorporated into the results accordingly.
No example sentences available
Try using a different entry.