in the PONS Dictionary
erbeben [ɛɐˈbe:bən] VB intr sein
- erbeben
-
| ich | erbebe | |
|---|---|---|
| du | erbebst | |
| er/sie/es | erbebt | |
| wir | erbeben | |
| ihr | erbebt | |
| sie | erbeben |
| ich | erbebte | |
|---|---|---|
| du | erbebtest | |
| er/sie/es | erbebte | |
| wir | erbebten | |
| ihr | erbebtet | |
| sie | erbebten |
| ich | bin | erbebt | |
|---|---|---|---|
| du | bist | erbebt | |
| er/sie/es | ist | erbebt | |
| wir | sind | erbebt | |
| ihr | seid | erbebt | |
| sie | sind | erbebt |
| ich | war | erbebt | |
|---|---|---|---|
| du | warst | erbebt | |
| er/sie/es | war | erbebt | |
| wir | waren | erbebt | |
| ihr | wart | erbebt | |
| sie | waren | erbebt |
No example sentences available
Try using a different entry.