in the PONS Dictionary
I. kleben [ˈkle:bən] VB trans
II. kleben [ˈkle:bən] VB intr
1. kleben (anhaften):
2. kleben fig (festhalten an):
- kleben
-
| ich | klebe | |
|---|---|---|
| du | klebst | |
| er/sie/es | klebt | |
| wir | kleben | |
| ihr | klebt | |
| sie | kleben |
| ich | klebte | |
|---|---|---|
| du | klebtest | |
| er/sie/es | klebte | |
| wir | klebten | |
| ihr | klebtet | |
| sie | klebten |
| ich | habe | geklebt | |
|---|---|---|---|
| du | hast | geklebt | |
| er/sie/es | hat | geklebt | |
| wir | haben | geklebt | |
| ihr | habt | geklebt | |
| sie | haben | geklebt |
| ich | hatte | geklebt | |
|---|---|---|---|
| du | hattest | geklebt | |
| er/sie/es | hatte | geklebt | |
| wir | hatten | geklebt | |
| ihr | hattet | geklebt | |
| sie | hatten | geklebt |